به سايت معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران خوش آمديد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 686
 بازدید امروز : 59
 کل بازدید : 764272
 بازدیدکنندگان آنلاين : 7
 زمان بازدید : 0.7370
صفحه اصلي > واحدهای ستادی > گروه تخصصی مبارزه با بیماریها > بیماریهای واگیر > بيماريهاي قابل پيشگيري با واكسن > سرخک 
سرخک
سرخک:
سرخك يك بیماری حاد بثوری بسیار مسری با قدرت انتشار بالاست. علائم مقدماتی آن شامل تب احتقان ملتحمه (Conjunctivitis ) آبریزش از بینی ( Coryza ) سرفه و دانه های قرمز بر روی سطح مخاطی دهان: ( Koplik Spots ) می باشد. معمولاً در روز سوم تا هفتم بعد از بروز ثبورات ابتدا در صورت ( ناحیه خط مو) ظاهر شده و سپس به تمام بدن گسترش می یابند که به طور معمول 7-4 روز باقی می مانند. دوره نهفتگی بیماری 14-7 روز می باشد. انسان تنها مخزن ویروس محسوب می شود. بیماری از دیدگاه نحوه گزارش دهی در گروه A سازمان جهانی بهداشت از نظر بیماری های قابل گزارش قرار دارد ( گزارش موارد بیماری الزامی است و باید با سریع ترین راههای ممکن نظیر تلفن صورت پزیرد ).
یکی از اهداف بسیار مهم سازمان بهداشت جهانی در جهت مقابله با بیماری ها ، حذف سرخک می باشد که به معنای توقف انتقال محلی بیماری در یک ناحیه بزرگ جغرافیایی است و در این حالت بدنبال ورود یک فرد مبتلا به منطقه ، انتقال بیماری روی نمی دهد. در این مرحله (حذف ) تداوم مداخله در اقدامات مورد نیاز است.
اقدامات لازم در راستای نیل به این هدف ( حذف بیماری ) برنامه های جدید ایمن سازی ( بعد از اعلام مرحله ی حذف شیوه ی اجرای واکسیناسیون آن نسبت به مرحله کنترل آن تغییر یافته است) و مراقبت در جهت حذف زنجیره انتقال ویروس در جامعه است.
بدون شک کار تقویت پوشش ایمن سازی و اجرای برنامه هاب تکمیلی آن درگروههای سنی مختلف بر اساس شواهد اپید میولوژی به منظور حذف زنجیره انتقال نقش بسیار مهم و اساسی خواهد داشت. در کنار این استراتژی تقویت برنامه های آزمایشگاهی جهت تشخیص قطعی موارد سرخک منطبق بر برنامه های دقیق عملیاتی به عنوان مکمل کار ایمن سازی ضرورت بسیار دارد.
 بطور کلی نظام مراقبت  در برنامه ( حذف ) متمرکز خواهد بود بر :
1- کشف سریع تمامی موارد مظنون به بیماری
2- اثبات آزمایشگاهی موارد مظنون
3- شناخت کلیه موارد شاخص (مورد اولیه )
برای این منظور کلیه موارد مظنون به سرخک بایستی مورد بررسی اپید میولوژی قرار گرفته و پس از تهیه ی نمونه (سرم - ترشحات گلو - ادرار) اقدام به ایمن سازی تکمیلی برای اطرافیان بیماری شود.
برای جمع آوری داده های بالینی و آزمایشگاهی لیست خطی و فرم بررسی تهیه شود. درحال حاضر تشخیص بر مبنای آزمایش سرولوژیک و اندازه گیری آنتی بادی از نوع IGM می باشد.
 

 
ردیف عنوان دانلود
1 راهنمای مراقبت بیماری سرخک
 

پیوندهای مفید